Dini ve İslami İsimler Sözlüğü

Gökyüzü, felek, yücelik.

Oturulacak yer, yurt; Turgut Alp.

Ruh, hayat, can, sevgili, samimi dost.

Güzellik, kıymet, parlaklık, değer.

Büyüklük, ululuk, saygı gösterme, ikram ve tazim.

Ahenk, nağme, ses; zenginlik, rızık ve refah.

Şefkatli, merhametli, esirgeyen hanım.

Cennet çocukları, ebedi masumiyet ve gençlik.

Ramazan'dan sonra gelen orucu müstehap mübarek ay.

Gökyüzü gibi yüce hakan, adil yönetici.

Hak ile batılı kesinlikle ayıran; Hz. Ömer'in lakabı (Ömerü'l-Faruk).

Hayat bulan, diri; bizzat Allah'ın adlandırdığı peygamber.

"Oku!" Kur'an-ı Kerim'in ilk ilahi emri.

Nur gibi aydınlık can, sevgili.

Işık, aydınlık, güneş nuru.

Tûbâ isminin yaygın Türkçe imlası; cennet ağacı.

Allah'a çokça hamd eden, şükür ehli kul.

Kelimullah; Tur Dağı'nda vahiy alan ulu peygamber.

Parlayan, ışık saçan, göz alıcı aydınlık.

Güzel kokulu cennet bitkisi, fesleğen, rızık.

Uğurlu, sakin, güvenilir yiğit.

Yüce, yüksek makamlı, saygıdeğer.

Cennetin en yüksek, en görkemli derecesi ve has bahçesi.

Dolunay gibi parlak ve aydınlık lider.